Metody obiektu Range

Najczęściej stosowane metody obiektu Range (czyli komórki lub zakresu komórek) to:

    • czyszczenie zakresu
      • Clear
        całkowite usunięcie treści, formatowania, obramowania wyrównania i komentarzy
      • ClearComments
        usuwanie komentarzy
      • ClearContents
        usuwanie treści i formuł
      • ClearFormats
        czyszczenie formatowania
    • kopiowanie, wycinanie, usuwanie
      • Copy
        cały zakres zostaje skopiowany do schowka
      • Cut
        komórki zakresu zostają wycięte i przekopiowanie do schowka
      • Delete
        usuwanie zakresu komórek
    • zaznaczanie
        • Select
          zaznaczanie zakresu
    • scalanie, rozcalanie
        • Merge
          scalenie komórek w zakresie
        • UnMerge
          rozcalenie komórek w zakresie

Jak to wygląda w praktyce? Najprościej daną metodę wybrać z rozwijalnej listy właściwości i metod uaktywnianej po wstawieniu kropki za oznaczeniem zakresu:

Oznaczenia metod to:

 

Oznaczenia właściwości to:

 

Przykładowy fragment kodu zaznaczającego zakres wygląda tak:

Public Sub CzyscZakres()
Dim Zakres As Range
SET ZakresA=Range(“A1:A10”)
Zakres.Clear
End Sub

lub np.tak:

Public Sub ZaznaczZakres()
Range(“A1:A10”).Select
End Sub

 


Excelowy webinar

Kilka dni temu na stronie Excel dla każdego na FB można było uczestniczyć w ciekawym webinarze. Można go podejrzeć tu:

101 trików w Excelu – zapis webinaru

Tylko uwaga – prawidłowy zapis jest od 44 minuty, początek niestety został poważnie zakłócony przez działania botów.

 

 

Tabela w Excelu

Tabela w Excelu to nie tylko ładnie opisane, sformatowane i obramowane komórki – takie coś nazywam zawsze tylko tabelką. Prawdziwa tabela to obiekt, mający swoje właściwości  i metody.

Załóżmy, że mamy taką tabelkę:

Chcąc przekształcić te komórki w prawdziwą tabelę, zaznaczamy je, a następnie na karcie Wstawianie wciskamy przycisk Tabela. Można też skorzystać ze skrótu klawiaturowego  Ctrl+T.

Pojawi się formularz, w którym można zmienić/zatwierdzić zakres danych jakie mają być tabeli.

Po wstawieniu tabeli do arkusza, aktywacja dowolnej jej komórki powoduje wyświetlenie nowej karty Projektowanie.

kliknij, aby powiększyć

Domyślnie nadawana nazwa dla obiektu tabeli to Tabela1 (i dalej Tabela2, Tabela3…). Dostępne są też wzory formatowania, możliwość wstawienia wiersza podsumowania i.in.

Mają c już tabelę – na co warto zwrócić uwagę?  Jest kilka istotnych właściwości:

nazwy strukturalne

    • każda tabela musi mieć nagłówek. Jeżeli przy tworzeniu tabeli nie ma wiersza spełniającego takich kryteriów, zostanie automatycznie nadany z nazwami odnoszącymi się do numerów kolumn (Kolumna1, Kolumna2… )
    • nagłówki tabelki są nazwami strukturalnymi dla wartości w poszczególnych kolumnach. Widać to chociażby  w formułach, w których argumentami są wartości tabeli – nie ma tu odniesień to adresów komórek tylko właśnie do nazw strukturalnych
      właściwości ogólne
    • w wierszu nagłówka automatycznie wbudowane są znaczki autofiltra pozwalające na filtrowanie rekordów tabeli,
    • wstawienie formuły w pierwszym wierszu tabeli powoduje, że cała kolumna automatycznie zostaje wypełniona tą formułą, nie trzeba nic przeciągać czy kopiować,
    • chcąc dodać kolejny wiersz tabeli -ustawiamy się w ostatniej kolumnie ostatniego wiersza i naciskamy  Tab. Nowy wiersz zostanie automatycznie dodany na końcu tabeli, jeszcze przed wierszem podsumowania. W kolumnach z formułami, pojawią się one także w tym nowym wierszu.
    • w wierszu podsumowania można modyfikować funkcje agregacji. Nie musi to być suma, może być średnia, liczba rekordów itp.
    • po zastosowaniu filtra tabeli – automatycznie zmieniają się wartości wiersza podsumowania, uwzględniając tylko widoczne wartości.